Het grote Curacao avontuur is begonnen! De hele maand juni zit ik in Willemstad om radio te maken bij Dolfijn FM en hier op rockyoursocks.nl ga ik mijn belevenissen proberen bij te houden…

Dag 1 [3 juni]

Na een briljante housewarming en 4 uur slaap was het tijd om mijn tas in te pakken. Ehh, waar was die eigenlijk? Die bleek niet te staan waar ik dacht dat hij was. Paniek dus. Gelukkig kwam mijn moeder te hulp met een shiny nieuwe HEMA koffer en daar ging genoeg in.
Inchecken bij Arkefly was easy peasy, zeker omdat het gezin voor me zo’n trammelant stond te schoppen dat mijn handbagage niet eens gewogen is (4kg teveel). Lang leve de lange rijen bij de douane: ik kon daarna gelijk door naar Gate G9.

Boarding was een makkie, en ook de vlucht was weinig over te zeggen. Behalve dat ik dankzij Paul zijn travelkit wel ècht goed geslapen heb en baalde dat ik op de heenweg alle films al kende (en om nu What Happens In Vegas nog eens te kijken…). Dus ik heb me goed vermaakt met seizoen 1 van Community en m’n slaapmasker. Uiteindelijk stond het vliegtuig 1.5 uur te vroeg op HATO Airport en was ik in Curacao. Om mijn douane-karma nog maar eens uit te breiden pakte ik natuurlijk de langzaamste rij en stond ik als laatste van mijn vlucht bij de bagageband.

Egon (Station Manager Dolfijn FM) kwam me ophalen en na 2 smsjes stond hij op t vliegveld. Ik voelde me gelijk schuldig want schijnbaar had ik hem tijdens z’n eerste biertje op een borrel weggerukt. Gelukkig retourde wij gelijk naar die borrel in Saliña. René Roodheuvel van Radio Wereldomroep Nederland vertrok na jaren als correspondent op de eilanden en dat gebeurde met bedankfilmpjes en een speech. Leuk om gelijk midden in de mediawereld van Curacao gegooid te worden mèt een biertje in mijn hand! Daar ontmoette ik ook Enrico, Managing Director van de zender.

Met die 2 heren reed ik mee over het eiland naar Pietermaai, de wijk waar ik verblijf. Aangekomen bij Mundo Bizarro werd ik gelijk verwelkomd door Annemarieke, een van de oprichters/bazen van Pietermaai Smal Apartments. Als een van de ondernemers in de buurt is ze druk bezig om van een wijk vol ruines en chollers (zwervers maar dan wat socialer) nu een soort french quarter te maken en dat lukt! Mundo is eigenlijk het middelpunt van de wijk als kroeg, restaurant en hangplek. Na ook kennis te hebben gemaakt met Claudia (stagaire) liepen we naar het apartement waar ik ging zitten. Apartement 28 zit boven een kapsalon en is echt heel ruim! Goed ingericht, relaxed, groot en vooral rustig. Ik keek m’n ogen uit en was echt verbaasd dat ik hier een maand mocht gaan wonen!

Na een korte rondleiding ben ik gaan douchen, omkleden en terug naar Mundo voor een drankje met Enrico. Uiteindelijk mondde dat uit in een avond vol gesprekken over Prince, ouders, kunst en drank. Wat ik voor mijn vertrek al hoorde bleek waar: je ontmoet zó mensen. Aan het einde van de avond kende ik Claudia 2, Mirjam en Tony (de Tante Anne van Mundo) al. Rond 00.30 besloot ik af te taaien en m’n bedje op te zoeken.